|
Je kon het lezen op de website: 90 wegatleten van GA deden afgelopen zaterdag mee aan een trainingsloop voor de marathon van Rotterdam. Ze liepen een ronde van 20 kilometer om het Paterswoldsemeer en draafden ook op de Hoornsedijk. Ik woon daar dus en zag ze in groepjes van 15 of 20 man voorbijgaan. Ik heb ze maar niet uitgenodigd voor de koffie, want daar hadden ze zelf voor gezorgd.
Wat mij echter verbaasde was de zin: “Op de Hoornsedijk werd een grote bever gesignaleerd. Hij zat rustig in de berm.” Ik dacht meteen: zulke lange stukken hardlopen is niet goed voor je gezondheid. Dan ga je dingen zien die er niet zijn. Ik woon daar al dik 25 jaar, fiets dagelijks naar Groningen heen en weer en heb daar van z’n lang zal ze leven nooit een bever gezien. En ze hadden overal foto’s van gemaakt, maar nou net niet van die fucking bever! Ik dacht dus dat ze een muskusrat of zoiets hadden gezien…. Die zat daar wel eens, bij of in een sloot.
Ik zag hier door de jaren heen veel beesten. Dagelijks doen merels, koolmeesjes, mussen, roodborstjes, winterkoninkjes, vlaamse gaaien en zelfs een bonte specht zich tegoed aan de vetbollen en pindastrengen die in de tuin hangen. Ook hazen, konijnen, fazanten, ganzen, zelfs een zilverreiger: ik zie ze regelmatig. Wijlen mijn kat Lotje kwam ooit triomfantelijk naar mij toe met een jong konijntje in haar bek. Het beestje leefde nog, merkte ik toen ik het afpakte. Na een verblijf van een kwartier op mijn hand, verstijfd van angst, schoot het jonkie er weer vandoor. Ik heb ook ontsnapte kalveren en koeien van mijn buurman in de tuin gehad. Ze deden zich tegoed aan de planten en trapten gaten in het grasveld. Op een koude winteravond liep ooit een aantal reeën voor mij uit, op de vlucht voor die man op de fiets met dat licht. Eens, diep in de nacht, op de weg terug van een concert in Tilburg, verscheen een volwassen vos in mijn koplampen, zo’n 100 meter van mijn huis. Of menselijk bezoek: ooit belde een natte en verkleumde man aan die tijdens het schaatsen door het ijs was gezakt. Hij kreeg oude kleren van me aan en vertelde vervolgens dat hij deurwaarder was. Of die avond dat twee jochies van een jaar of twaalf aanbelden. Ze waren in Delfzijl van huis weggelopen omdat ze rottigheid hadden uitgehaald, en wilden liftend naar Duitsland. Maar ja, niemand wilde ze meenemen en ze werden moe en ze hadden blaren en honger en vooral spijt. Een paar boterhammen later, plus een telefoontje naar Delfzijl, en weg waren ze weer. Ik verzin dit niet! Maar een bever… Nou, toevallig hoorde ik vanmorgen van mijn buurman (niet die van die koeien) dat hij er laatst ook eentje had gezien, aan de oever van het Hoornsediep, 200 meter van mijn huis. Sorry, Loopgroepers, jullie hadden dus gelijk. Goed gezien! Ik zal beter om mee heen kijken als ik over de dijk fiets… Groeten en tot volgende week, Gert van Akkeren
|
COMMENTS
http://www.youtube.com/watch?v=j5b9vHEFYDQ