 Ja, aflevering 52 alweer. Ik ben nu dus een jaar bezig met deze column, en heb nog altijd geen verzoeken, laat staan smeekbedes gehad om er maar mee te stoppen. We gaan dus gewoon door. Tot wanneer, dat weet niemand.
De Olympische Spelen naderen het einde. Sommige Ollanders vielen tegen, anderen leverden topprestaties. Onze “eigen” Edwin van Calker (voormalig tienkamper en al een tijdlang lid van Groningen Atletiek) was een tegenvaller met de tweemansbob. Ik denk dat de bob te snel voor hem was, waardoor hij de bochten van deze gevaarlijke baan niet goed kon nemen.. Maar gelukkig heeft hij nog kansen in de viermansbob. En wie weet over vier jaar in de nieuwe zes- of achtmansbob. Waarom niet? Er komen telkens weer nieuwe sporten bij.
Vorige week was ik nogal kritisch over Ireen Wust. Ze begon op de 3000 meter veel te snel, stortte in de laatste ronden volledig in en bleef dan ook ver onder haar mogelijkheden. Op de 1000 meter was het andersom: ze begon veel te langzaam, kwam pas in de laatste ronde opzetten en won opnieuw niets. Diepe teleurstelling dus voor deze harde werker, op wier mentaliteit niets aan te merken valt. Coach Gerard Kemkers heeft haar blijkbaar onvoldoende in de hand, dacht ik. Of vergeet ze eenmaal op het ijs, haar verstand te gebruiken?
Maar toen de 1500 meter: Ireen begon snel, stortte vervolgens niet in en wist er bovendien nog een razendsnelle laatste ronde uit te persen. Het resultaat, door niemand meer verwacht: een gouden plak. Zo ook Mark Tuitert. De man had al jaren weinig meer gepresteerd en werd door niemand als een kandidaat voor een medaille ingeschat. Ja, de Olympische Spelen zitten altijd voor verrassing. Maar dan: de verklaring. Waarom wint zo’n niet-favoriet? Als een journalist hem of haar dat vraagt, dan komen er uitspraken als: “Ik had de vorm van de dag,” of “Ik zat in een flow”. Daaruit blijkt dat niet alleen je conditie een rol speelt, maar ook je mentale gesteldheid. “Ik werd gewoon niet moe.” “Wekenlang reed ik als een zombie en nu ging het opeens van jetje!” dan opeens? Dacht Mark aan zijn overleden opa, die vanaf een wolk op hem
neerkeek? Dacht Ireen aan de leden van haar fanclub in Onderdendam, aan de
drie broers Tammo, Luppo en Fokko, en hun neven Popko, Foeke en Bonno?
ijs” opeens een stuk beter? Joost mag het weten, maar Joost weet toevallig niets
van schaatsen. Nee, het zijn gewoon de mysterieuze krachten in de sport.
Groeten en tot volgende week,
Gert van Akkeren
|
Gert@letiek.enzo 
COMMENTS
Nog een vraag. Kunnen we je rubriek ook zo instellen dat de laatste aflevering bovenaan staat ipv onderaan? Gezien het aantal zou dit inmiddels wel handig zijn.