 Net op tijd teruggekeerd van een korte vakantie in Berlijn om de opening van de Olympische Spelen mee te maken. Twee interessante steden: Berlijn en Londen. Ik ken beide vrij goed en beide vertonen voor mijn gevoel veel overeenkomsten: beide steden zijn erg uitgebreid en kennen veel musea en culturele attracties. Beide steden kennen meerdere pleinen die je “het centrum” zou kunnen noemen, omdat zowel Londen als Berlijn in de loop der tijden meerdere kleinere gemeentes hebben opgeslokt.
Toch zijn er ook grote verschillen: Londen is vooral veel groter en drukker en duurder. In Londen verplaats ik me het liefst via de Underground en zo mogelijk te voet. In Berlijn is de Metro zeker een optie, maar de afstanden tussen de verschillende attracties zijn eigenlijk wat te groot om te lopen. Wat is dan slim om te doen: inderdaad, een fiets huren. Alleen snappen Berlijners nog niet zoveel van het begrip “fiets”. Er komen steeds meer fietspaden, maar veel Duitsers mijden het fietspad en gaan juist op de stoep ernaast of op de rijweg fietsen. Alles is goed, zo lijkt het, en het begrip “Ordnung muss sein” gaat hier dus niet op. In Londen durf ik niet te fietsen: iedereen behalve ik rijdt aan de verkeerde kant van de weg en taxi- en buschauffeurs duwen je schaterend tegen het asfalt.
Berlijn is bovendien stukken goedkoper dan Londen. Een eenvoudige hotelkamer is half zo duur en de mensen zijn er vriendelijker. Ook het eten is stukken goedkoper en bovendien beter. Ik ontdekte er bevobbeld een Kroatisch restaurant dat een Grill Teller in de aanbieding had met vier soorten prima vlees, een aantal sauzen, een forse portie patat, een grote schaal salade, twee mini-pizza’s om mee te beginnen en een glaasje slivovitz om mee af te sluiten. Kosten: 6 euro 90. Ik ben er die week tweemaal geweest. Ook een flinke fooi kon er wat mij betreft wel van af. Ja, een Hollander kan best royaal zijn!
Vervolgens dus terug naar huis en in de luie stoel kijken naar de opening van de Olympische Spelen. Een show die een uur lang interessant en vooral razendknap gemaakt was, gevolgd door een half uur vrij rommelig gedoe (wat hebben kinderboeken en popmuziek met topsport te maken) en de obligate, veel te lang durende, entree van duizenden deelnemers en vooral veel gezette bobo’s. En wat klonk het geluid bij de Arctic Monkeys en Paul McCartney slecht. In het laatste geval lag het mede aan Sir Paul, want die heeft op zijn zeventigste niet veel stemgeluid meer over. En ik ben al 40 jaar spuugzat van Hey Jude…..
Ik moet toegeven dat ik me tot nu toe prima amuseer. Ik vind het zwemmen leuker dan verwacht, mede dankzij de vele verrassingen. De Nederlandse sporters vallen me tot nu toe (dinsdagavond) tegen (enkele zwemmers en vooral de judoka’s), maar wat niet is kan nog komen. En dan al die roeinummers: de lichte vrouwen vier zonder stuurman, de zware mannen twee met stuurvrouw, het gemengd dubbel skiff overnaads, de 4 x 2 kilometer heen- en weer-estafette en ga maar door. En na deze eerste week komt nog een week, met natuurlijk de atletiek. Ik hoop dat ik dan nog energie overheb om de hele dag voor de tv te zitten. Ik heb per slot van rekening dan nog vakantie. En weet je: ik denk dat Usain Bolt klop krijgt van Yohan Blake. Misschien wel twee keer. Want ook in de atletiek komen verrassingen voor!
Groeten en tot volgende week!
Gert van Akkeren
Deel dit met je vrienden!
|
Nieuws 
Reacties