“Groningen Atletiek”  is de naam van de club, die op 1 januari 2003 ontstaat door de fusie van de twee atletiekverenigingen “Argo’77 ” en  “GVAV Rapiditas Atletiek”, die de stad op dat moment rijk is ( de studenten vereniging Vitalis niet meegerekend). Veel Groningse atletiek-clubs of sportverenigingen met een atletiekafdeling hebben eens aan de wieg gestaan van deze nieuwe fusieclub en zijn in meer of mindere mate van invloed geweest.

Bij de oprichting van de Nederlandse Atletiekunie ( N.A.U.) in 1901 is er van gerichte atletiek beoefening in Groningen nog geen sprake. Daarin komt verandering in de eerste wereldoorlog (1914-1918). In deze periode, als heel veel militairen hun mobilisatietijd in ledigheid moeten doorbrengen leeft de sportbeoefening onder de militairen op als nooit te voren en dit doet zijn invloed gelden op de gehele burgermaatschappij. In Groningen ontstaat onder stimulans en impuls van de in de stad geïnterneerde Engelse matrozen, ( the First Royal Navy Brigade) een bloeiend sportleven; er ontstaat een toenemende belangstelling onder de burgerbevolking voor de atletiek in Groningen. Zo worden er op het Noorder Sportterrein aan de Korreweg dikwijls atletiekwedstrijden in combinatie met wielerwedstrijden uitgeschreven door de ‘Groningse Ren en Atletiekvereniging’. In 1915 dient zich een bijzonder talent aan in de persoon van Louwe Huizinga, die als persoonlijk lid van de N.A.U. in die jaren niet alleen in Stad en Ommeland, maar ook in Nederland, onoverwinnelijk is op alle afstanden van 5000m tot marathon. Als gevolg van de groeiende belangstelling voor atletiek wordt in 1917 in Groningen de atletiekvereniging “Rapiditas” opgericht. 

Op 26 januari 1921 komt het tot een fusie tussen de voetballers van  “GVAV” en de atleten van “Rapiditas”. De nieuwe vereniging gaat voortaan “GVAV- Rapiditas”  heten. Het wordt alleen maar een vereniging voor mannen. Pas in de jaren zeventig wordt de atletiekafdeling van deze club ook opengesteld voor vrouwelijke atleten.

De trend voor atletiek is gezet. Zo gaat “Olympia”  (opgericht 21 januari 1890 als gymnastiek -en schermvereniging voor mannen) in 1925 over tot een atletiekafdeling. En ook bij andere bestaande sportverenigingen als Vlugheid en Kracht, Sparta en Velocitas wordt in de loop der jaren atletiek beoefend en aan wedstrijden meegedaan; echter meestal als bijsport, tot grote ontevredenheid van de wat meer ‘fanatieke’ atleten. Dit leidt in 1926 tot de oprichting van een specifieke  atletiekvereniging  “AVG’26.” ( Atletiekvereniging Groningen).

In deze beginperiode is de sport in het algemeen en de atletieksport in het bijzonder vrijwel het alleenrecht voor mannen; daar komt in 1925 verandering in, als de specifieke damessport vereniging “Brunhilde” wordt opgericht.  Naast gymnastiek wordt er ook met succes aan handbal en atletiek gedaan. Ondanks de grote atletieksuccessen in de dertiger jaren heerst er bij een aantal atletes onvree. Men vindt, dat de vereniging te weinig aandacht besteed aan de atletiek, hetgeen leidt tot de oprichting van een  specifieke damesatletiekclub  “Atalanta”, een club met enkele voortreffelijke atletes. Deze vereniging is echter geen lange levensduur beschoren en verdwijnt na een aantal succesvolle jaren weer geruisloos van de ‘atletiekbaan’.

Naast de genoemde verenigingen wordt in de eind jaren dertig en begin jaren veertig ook de   atletieksport in wedstrijdverband beoefend bij enkele andere clubs, zoals “De Sportparkers” (ook boksen) ; “ACV”  (Atletiek Club Velocitas – afdeling van voetbalclub Velocitas) ;

“ DOA” ( De Onbekende Atleet) en de Joodse club “Maccabi”.

Uit de drie eerstgenoemde clubs ontstaat na de bevrijding in 1945 een nieuwe specifieke atletiekvereniging voor mannen:  A.V. “Nurmi” ( genoemd naar de legendarische Finse lange afstandloper  Paavo Nurmi).

Alsof het aantal verenigingen nog niet voldoende is wordt er in 1950 weer een nieuwe (mannen)atletiekvereniging opgericht en wel de “G.A.V. Pegasus”. Door gebrek aan kader wordt deze club in 1960 al weer opgeheven en gaat op in “Nurmi”. Enkele vooraanstaande sprinters melden zich  echter aan bij  “GVAV-Rapiditas”.

In 1975 smeden vier van de vijf Groninger atletiekverenigingen: “AVG’26” ; “Brunhilde” (atletiek); “ AV Nurmi” en “Olympia “(atletiek) plannen om tot een fusie te komen. De vijfde Groninger club “GVAV-Rapiditas”  houdt zich afzijdig.

Maar het blijft voorlopig bij plannen. “Olympia” (atletiek) kan vanwege geldgebrek niet langer wachten op een fusie en gaat in 1976 op in “Nurmi”.

Op 15 maart 1977 wordt de fusie tussen “AVG’26”;  “Brunhilde” (atletiek);  “AV Nurmi” een feit en vanaf dat moment heet de nieuwe fusieclub “Argo’77 “ (Atletiek en Recreatie vereniging Groningen en Omstreken). De club krijgt tevens een atletiekafdeling in Roden..

Pogingen in 1989 van “ATC’75“ Haren om een fusie tot stand te brengen tussen “ATC’75”;  “Argo’77 ” en “GVAV-Rapiditas Atletiek”  mislukken. Het leidt binnen Argo’77 zelfs tot een bestuurscrises. 

Op 1 jan 2003 wordt na ruim een jaar van voorbereiding officieel de fusie bekrachtigd tussen  “Argo’77”  en  “GVAV Rapiditas “. De fusievereniging gaat “Groningen Atletiek” heten en heeft een afdeling in Roden. Zij gaat op diverse terreinen nauw samen met de studenten atletiekvereniging  GSAV “Vitalis”.

Foto genomen tijdens reunie van 2003.

(melding auteursrechten: Tekst beschikbaar gesteld voor gebruik op nl.wikipedia.org 2009)